Witamy na oficjalnych stronach internetowych Powiatowego Zespołu Placówek Szkolno - Wychowawczych w Hrubieszowie. ::Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszą działalnością, którą tutaj prezentujemy.

Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy


KRÓTKA HISTORIA
SPECJALNEGO OŚRODKA SZKOLNO - WYCHOWAWCZEGO
W HRUBIESZOWIE


1 września 1969 roku, na podstawie decyzji Kuratorium Oświaty i Wychowania w Lublinie rozpoczęła swoje funkcjonowanie Szkoła Podstawowa Nr 4, która stała się szkołą specjalną. Impuls utworzenia szkoły podstawowej specjalnej dla upośledzonych umysłowo wyszedł od ówczesnego inspektora oświaty p. Józefa Domańskiego. Podstawą utworzenia szkoły specjalnej w Hrubieszowie były klasy specjalne, które istniały przy Szkołach Podstawowych Nr 1 i 2 w Hrubieszowie. Mieściły się one w filii tychże szkół, w budynku przy ul. Partyzantów.

star.jpg [300x186]

Budynek szkolny pochodził z końca XIX wieku i należał do najstarszych w mieście. Aby mógł spełniać funkcje szkoły musiał być poddany niezbędnym pracom remontowym. Prace te podjęto już w trakcie roku szkolnego i kontynuowano w latach następnych. Tuż za budynkiem szkoły teren raptownie opada ku łąkom i rzece. Skarpa ta wymagała natychmiastowego wzmocnienia, gdyż wody opadowe powodowały osuwanie się gruntu, co było niebezpieczne dla dzieci. Większość prac gospodarczych przy wzmocnieniu skarpy, wykonali z pomocą uczniów sami nauczyciele. Wokół budynku szkolnego urządzono boisko sportowe, zasiano trawę i posadzono drzewa. Teren szkoły został ogrodzony. Zakupiono niezbędne pomoce dydaktyczne oraz nowe meble szkolne. Internat szkoły specjalnej mieścił się przy ulicy 22 lipca. Był to stary i bardzo zniszczony budynek. Wykonano tam kapitalny remont.

Nauczyciele, którzy tu pracowali i pracują to ludzie pełni poświęcenia i zapału, z cierpliwością stawiają czoła najróżiejszym przeciwnościom. Mimo częstych postaw nietolerancji w stosunku do osób niepełnosprawnych w środowisku, pracownicy rzetelnie wykonują swoje obowiązki, zostawiając w murach Ośrodka cząstkę siebie.

Od 1 września 1970 r w internacie zamieszkały dzieci. W momencie rozpoczęcia pracy szkoły, w 1969 r. były tam zatrudnione trzy nauczycielki, które poprzednio uczyły w tym budynku. Były to panie: Helena Cierech, Marcela Podkowik i Sławomira Breczyńska. Dyrektorem Państwowego Zakładu Wychowawczego dla Dzieci Upośledzonych została wówczas Maria Tokarska. W pierwszym roku działalności Zakładu funkcjonowały trzy klasy (IV, V, VI), w każdej klasie było od 16 do 20 uczniów.

W 1977 r. szkoła otrzymała budynek po Wydziale Finansowym przy ulicy 22 lipca. Po odremontowaniu go zorganizowano tam Specjalną Szkołę Zawodową o kierunku krawiec – szwacz. Nauka zawodu odbywała się w Spółdzielni Inwalidów w Hrubieszowie, gdzie uczniowie zdobywali praktyczne umiejętności do wykonywania zawodu krawca. Dużo problemów nastarczył brak programów nauczania do szkoły zawodowej specjalnej. Bazowano na programie szkół zawodowych masowych. Tematykę i metody realizacji dobierano pod kątem możliwości uczniów i przydatności w dalszym życiu. Z powodu braku środków finansowych na kapitalny remont budynków szkoły oraz zmiany profilu działalności Spółdzielni Inwalidów w 1984 roku Szkołę Zawodową Specjalną zlikwidowano. Internat przeniesiono na ul. Zamojską do Bursy Międzyszkolnej. W tym samym roku zmieniono nazwę szkoły na Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy. Przebywały w nim dzieci z terenu woj. lubelskiego.

index3b.jpg [300x180]

W 1987 roku w Biurze Projektów Budownictwa Miejskiego w Lublinie opracowano projekt budowy nowego Zakładu Specjalnego w Hrubieszowie przy ulicy Batalionów Chłopskich. Zatwierdzony został przez Kuratorium Oświaty i Wychowania w Zamościu, ale nie podjęto jego realizacji. Trudne warunki lokalowe były główną bolączką hrubieszowskiego Ośrodka.

W 1990 roku decyzją hrubieszowskiej Rady Miejskiej, budynek po Komitecie Miejskim PZPR przy ulicy Narutowicza 34 został przekazany na rzecz Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego. Dokonano adaptacji pomieszczeń na potrzeby szkoły. Poprawiły się warunki funkcjonowania i pracy SOSW w Hrubieszowie. W roku 1991 utworzono dwie klasy "Szkoły Życia", w których uczą się odtąd dzieci dotknięte głębszym upośledzeniem umysłowym. Uchwałą Rady Powiatu z 1999 roku, Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy w Hrubieszowie funkcjonuje jako zakład zawierający w swej strukturze:

  • Sześcioletnią Szkołę Podstawową,
  • Gimnazjum,
  • Zasadniczą Szkołę Zawodową o kierunku "ogrodnik" i "stolarz",
  • Zespół Rewalidacyjno – Wychowawczy,
  • Internat Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego.

W roku szkolnym 2007/2008 Rada Powiatu Hrubieszowskiego podejmuje decyzję o kolejnej zmianie lokalizacji i po raz kolejny przenosimy się, tym razem do budynku Bursy Międzyszkolnej, gdzie właśnie do tej pory mieścił się nasz Internat.

index3.jpg [300x169]

Zajmujemy dwie kondygnacje - parter i I pietro, posiadamy odrębne wejście. Ale z czasem zostajemy połączeni z Bursą Międzyszkolną w Powiatowy Zespół Placówek Szkolno - Wychowawczy i w takiej strukturze zaczynamy funkcjonować od 1 września 2010r. 

W strukturze naszej placówki zachodzą kolejne zmiany już od września 2011 roku prowadzone są w Ośrodku zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Zajęcia przeznaczone są dla małych dzieci, które nie są jeszcze objęte obowiązkiem szkolnym i posiadają opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka wydaną przez Poradnię Psychologiczno – Pedagogiczne. Wzbogacamy również ofertę edukacyjną w Zasadniczej Szkole Zawodowej o kolejne kierunki kształcenia w zawodzie: "kucharz" i "monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie".

 

Tak obecnie wygląda nasza placówka


Stwarzając dogodniejsze warunki lokalowe zapewniamy naszym wychowankom lepszy rozwój psychofizyczny. Trafiają do nas dzieci zniechęcone do nauki, mające za sobą nieudany start szkolny i wiele niepowodzeń emocjonalnych. Pochodzą w większości z niezasobnych domów – często odrzucone przez własne rodziny, którym należy zabezpieczyć ciepły, czasami jedyny w danym dniu posiłek, jak i doposażyć w najpotrzebniejszą odzież, pogłaskać, przytulić – pokazać, że są kochane i akceptowane. Ten cel determinuje naszą działalność.